Test stylu komunikacji – jak naprawdę komunikujesz się z innymi?

1. Przed ważną rozmową potrafię sprowadzić to, co chcę przekazać, do jednego jasnego komunikatu.

2. Zwykle słucham do końca i sprawdzam, czy dobrze rozumiem sens wypowiedzi rozmówcy.

3. Gdy czegoś nie rozumiem, częściej dopytuję niż zakładam, że wiem, co druga osoba miała na myśli.

4. Potrafię powiedzieć trudną rzecz wprost, bez długiego wstępu i bez omijania sedna.

5. Nawet gdy się nie zgadzam, potrafię rozpoznać logikę, potrzeby lub obawy stojące za stanowiskiem rozmówcy.

6. Potrafię przekazać trudny feedback tak, aby mówić o zachowaniu i skutkach, a nie etykietować człowieka.

7. W konflikcie potrafię utrzymać rozmowę wokół konkretnego problemu zamiast przenosić ją na ocenę osoby.

8. Pod presją potrafię utrzymać strukturę wypowiedzi i nie odpowiadać wyłącznie impulsem.

9. Wobec przełożonego, klienta lub silnego autorytetu potrafię jasno zakomunikować odmienne stanowisko.

10. Potrafię zmienić język, poziom szczegółowości lub tempo wypowiedzi, gdy widzę, że rozmówca potrzebuje innego sposobu komunikacji.

11. W ciągu ostatnich 30 dni po ważnym spotkaniu przynajmniej raz podsumowałem ustalenia: co, kto i do kiedy robi.

12. W ciągu ostatnich 30 dni przynajmniej raz sprawdziłem z rozmówcą, czy dobrze zrozumiałem jego intencję, zanim odpowiedziałem.

13. Gdy osoba o wyższej pozycji przekazuje niejasne oczekiwanie, potrafię dopytywać aż do uzyskania konkretnych kryteriów.

14. Potrafię zakomunikować granicę, oczekiwanie lub odmowę bez liczenia, że druga osoba sama się domyśli.

15. Gdy rozmówca reaguje emocjonalnie, potrafię najpierw uznać jego perspektywę, zanim przejdę do argumentów.

16. W ostatnich 90 dniach przekazałem trudną informację zwrotną osobie, której reakcja miała dla mnie znaczenie.

17. Kiedy różnica zdań narasta, szybko przechodzę do obrony własnego stanowiska zamiast najpierw doprecyzować problem.

18. Pod presją czasu zdarza mi się przerywać rozmówcy albo kończyć za niego zdanie.

19. W rozmowie z osobą o wyższym statusie zdarza mi się zgodzić, zanim w pełni przedstawię swoje wątpliwości.

20. Gdy widzę, że grupa nie podąża za moim tokiem myślenia, potrafię zmienić przykład, język lub sposób wyjaśnienia.

21. Gdy temat jest złożony, potrafię uporządkować wypowiedź w dwa–trzy główne punkty zamiast dokładać kolejne dygresje.

22. Nawet gdy od razu mam kontrargument, potrafię pozostawić krótką przestrzeń na dokończenie myśli rozmówcy.

23. W ostatnich 30 dniach zadałem przynajmniej jedno pytanie, po którym realnie zmieniłem swoją wcześniejszą interpretację sytuacji.

24. Zdarza mi się unikać powiedzenia wprost tego, co naprawdę myślę, licząc, że rozmówca wyczyta to z kontekstu.

25. W ostatnich 30 dniach przynajmniej raz własnymi słowami odtworzyłem perspektywę osoby, z którą się nie zgadzałem.

26. Gdy otrzymuję krytykę, potrafię poprosić o konkretny przykład, zanim zacznę się tłumaczyć lub bronić.

27. Podczas spotkania z osobą decyzyjną potrafię najpierw powiedzieć główny wniosek, a dopiero potem wejść w szczegóły.

28. Gdy napięcie jest wysokie, potrafię powiedzieć: „potrzebuję chwili, żeby odpowiedzieć konkretnie”, zamiast reagować natychmiast.

29. W ostatnich 90 dniach przynajmniej raz zgłosiłem ryzyko lub odmienne stanowisko osobie mającej większą władzę lub wpływ.

30. W ostatnich 30 dniach zmieniłem sposób wyjaśnienia, gdy zobaczyłem, że pierwsza wersja komunikatu nie została właściwie zrozumiana.

31. W ostatnich 90 dniach przeprowadziłem trudną rozmowę, którą wcześniej najchętniej bym odłożył.

32. Potrafię powiedzieć osobie o wyższej pozycji „nie zgadzam się” i wyjaśnić dlaczego, bez atakowania jej.

33. Gdy pojawia się nieporozumienie, potrafię najpierw zapytać „jak to zrozumiałeś?”, zamiast po prostu powtarzać swój komunikat.

34. Gdy ktoś mi przerywa, po odzyskaniu głosu potrafię wrócić do jego ostatniej ważnej myśli, zanim przejdę do własnej.

35. Potrafię uznać obawę przełożonego lub klienta bez automatycznego przyjmowania jego stanowiska.

36. Potrafię rozróżnić w feedbacku: obserwację, własną interpretację, wpływ sytuacji i oczekiwanie na przyszłość.

37. W trudnej rozmowie potrafię nazwać wspólny cel, zanim przejdziemy do spornych stanowisk.

38. Pod presją potrafię świadomie obniżyć tempo i ton głosu, aby komunikat pozostał precyzyjny.

39. Jeżeli po sprzeciwie osoby decyzyjnej fakty się nie zmieniły, potrafię nadal rzeczowo komunikować istotne ryzyko.

40. Potrafię dopasować kanał komunikacji – rozmowę, wiadomość, krótkie podsumowanie lub szerszy opis – do odbiorcy i sytuacji.

41. W ostatnich 30 dniach przynajmniej raz zakończyłem ważną rozmowę jasnym ustaleniem: kto, co i do kiedy zrobi.

42. W ostatnich 30 dniach pozwoliłem rozmówcy skorygować moją parafrazę zamiast zakładać, że już na pewno dobrze go rozumiem.

43. Gdy zespół szybko przechodzi do rozwiązań, potrafię zatrzymać rozmowę pytaniem: „jaki dokładnie problem próbujemy rozwiązać?”.

44. W ostatnich 30 dniach nazwałem niewygodny temat wcześniej, zanim urósł do większego problemu.

45. Gdy ktoś jest mocno zdenerwowany, potrafię uznać jego emocje bez przejmowania odpowiedzialności za wszystkie jego odczucia.

46. Gdy słyszę krytykę pod presją, mam tendencję do natychmiastowego wyjaśniania lub bronienia się.

47. Potrafię zakończyć konflikt konkretnym kolejnym krokiem nawet wtedy, gdy nie osiągamy pełnej zgody.

48. Kiedy napięcie rośnie, mój ton staje się wyraźnie ostrzejszy, niż zamierzałem.

49. Gdy oczekiwanie przełożonego jest nierealne, potrafię negocjować zakres, termin lub zasoby zamiast tylko przyjąć zadanie.

50. Gdy widzę, że rozmówca nadal mnie nie rozumie, zmieniam sposób komunikacji zamiast po prostu mówić to samo jeszcze raz.